Ikona z kopuły kościoła św. Zbawiciela na Chorze w Istambule. Pantokrator w tym typie przedstawienia podpisany jest często jako "IC XC
ἡ Χώρα τῶν ζώντων" (e chora ton zonton), co można przetłumaczyć jako: kraina żyjących, miejsce przebywania żyjących. Podpis ten widnieje na drugiej bardzo znanej mozaice z tego kościoła - na ścianie sklepienia w wewnętrznym narteksie.
Mozaika z kopuły wydaje mi się jednak o wiele piękniejsza, pełna harmonii, wdzięku. Oblicze Chrystusa promienieje łagodnością, a jednocześnie wydaje się surowe, wzbudzające bojaźń bożą. To Chrystus miłosierny, który zna człowieka, widzi grzech jego, ale nie odwraca od niego swojej miłości.
W ikonie starałam się oddać tak charakter duchowy wizerunku, który odczytuję, jak grę światła i wielowymiarowość obrazu, która wynika z osadzenia mozaiki w kopule i zastosowania złoconych elementów.
 |
| deska z kowczegiem 30x30, lewkas, złoto 23ct, srebro, tempera żółtkowa |
